krótki wywiad czyli odpowiedzenie sobie na parę zasadniczych pytań:
skąd się wzięłaś?
z kiekrza. jestem dziewczyną z kiekrza czyli znad poznańskiego jeziora. to moja mała i jedyna ojczyzna.
dlaczego opuszczasz ojczyznę?
opuszczenie to zostawienie psa przywiązanego do drzewa. mój przypadek to zdrowa separacja. warto spojrzeć na swój świat z dystansu, żeby lepiej go zrozumieć.
po to założyłaś bloga żeby się mądrować?
będę biła się po łapach, żeby tylko tego nie robić, ale czasami może się wymsknąć. a blog jest po to, żeby zainteresowani wiedzieli o postępach, a przyszli śmiałkowie, co może ich spotkać. i dla mnie.
do rzeczy: kim jesteś? byle nie więcej określeń niż 7.
kobietą, córką, przyjaciółką, wolontariuszką, strategiem marketingowym, podróżniczką, wolnym człowiekiem
czego oczekujesz po wyjeździe?
nie bez powodu odchodzi się od pojęcia ‘pomocy’ na rzecz ‘współpracy rozwojowej’. mam określone cele projektu, ale najważniejszym zadaniem, które mnie czeka jest sprawienie, żebyśmy wpływając na siebie nawzajem razem z kobietami ze spółdzielni zdefiniowały je wspólnie. jeśli wyjeżdżając będę czuła, że mój projekt się nie zakończył tzn., że kobiety będą dalej dążyć w kierunku, który obierzemy to będzie dla mnie bardzo dużo.
poza tym współpraca to rodzaj wymiany. wnoszę moje kompetencje i energię, ale dostaję dużo w zamian. poznanie kultury i nauczenie się życia w niej jest trochę jak narodzenie się na nowo. ekscytujące.
wyjeżdżasz a tym samym zamykasz pewien rozdział życia. jak on się zakończył?
bardzo obiecująco. świat mi sprzyja.
